تاریخ:
اسم بامزه سحر ولدبیگی برای لقمه‌های دست‌ساز نیما فلاح 
درس صد و سه
امروز با حافظ : من که باشم که بر آن خاطِر عاطِر گذرم؟
من که باشم که بر آن خاطِر عاطِر گذرم؟
لطف‌ها می‌کنی ای خاکِ دَرَت، تاجِ سرم
دلبرا بنده نوازیت که آموخت؟ بگو
که من این ظَن، به رقیبانِ تو هرگز نَبَرم
همتم بدرقهٔ راه کن ای طایرِ قدس
که دراز است رَهِ مقصد و من نوسفرم
ای نسیمِ سحری بندگیِ من برسان
که فراموش مکن وقتِ دعایِ سحرم
خُرَّم آن روز کز این مرحله بَربَندَم بار
و از سرِ کوی تو پُرسند رفیقان خبرم
حافظا شاید اگر در طلبِ گوهرِ وصل
دیده دریا کُنَم از اشک و در او غوطه خورم
پایه نظم بلند است و جهان گیر بگو
تا کُنَد پادشهِ بحر دهان پُر گُهَرَم
لینک کوتاه: کپی لینک
بیل گیتس بزرگترین تهدید قریب‌الوقوع هوش مصنوعی را افشا کرد مصطفی راغب شبیه آقای معین است داستان بدشانس‌ترین ناوشکن آمریکا در جنگ جهانی دوم؛ کشتی جنگی که نزدیک بود رئیس‌جمهور را بکشد ناشر کوچکی که ۱۴ نویسنده برنده نوبل ادبیات معرفی کرد وزیر ارتباطات: استفاده از فیلترشکن، ماتریکس ترافیکی کشور را به‌هم ریخته است هشدار سردار شکارچی به کشورهای منطقه: با طناب پوسیده ترامپ و نتانیاهو، در چاه مرگ نیفتید سرپرست وزارت دفاع: دشمن هیچ شناختی از تمدن ایرانی ندارد یکی از بزرگترین شکست‌های سینمایی رقم خورد ؛ ضرر ۲۴۵ میلیون دلاری تام کروز برگزاری کنفرانس انرژی ریاض بدون حضور مدیران غول های نفتی به دلیل نبود امنیت تهران با چه بحرانی دست‌وپنج نرم می‌کند؟ از سرنوشت واگن‌های مترو تا بحران مسکن صدور مجوز ساخت و اکران برای ۵ فیلم جدید محسنی اژه ای: کوتاه نمی‌آییم و تسلیم نمی‌شویم/ با چشم خود از بین رفتن آمریکا و اسرائیل را خواهیم دید خانه هوشمند اپل؛ از محصولات جدید غول دنیای تکنولوژی چه می‌دانیم؟ 7 علت گرفتگی مزمن بینی تفسیر شعر حافظ را رها کنید، غرق زیبایی و موسیقی آن شوید!
سپاس از یادآوری شعرهای دل انگیز! شاید برخی از ابیات غزل زیر درخور حال و هوای روزگار ما باشد:
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر که آینه سازد سِکندری داند
نه هر که طَرْفِ کُلَه کج نهاد و تُند نشست
کلاه داری و آیینِ سروری داند
تو بندگی چو گدایان به شرطِ مزد مکن
که دوست خود روشِ بنده پروری داند
غلامِ همتِ آن رندِ عافیت سوزم
که در گداصفتی کیمیاگری داند
وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی
وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند
بباختم دلِ دیوانه و ندانستم
که آدمی بچه‌ای، شیوهٔ پری داند
هزار نکتهٔ باریکتر ز مو این جاست
نه هر که سر بتراشد قلندری داند
مدارِ نقطهٔ بینش ز خالِ توست مرا
که قدرِ گوهرِ یک دانه جوهری داند
به قَدّ و چهره هر آنکس که شاهِ خوبان شد
جهان بگیرد اگر دادگستری داند
ز شعرِ دلکَشِ حافظ کسی بُوَد آگاه
که لطفِ طبع و سخن گفتن دری داند
تسکینی بر همه اخباری که میگوید ایران در مسیر تباهیست
ممنون عصرایران